เรื่องการเป็น VI พันธ์แท้ขอถามคุณมน คุณวิบูลย์ คุณครรชิต....

[ForrestGump]

คุณฉัตรชัย และทุกๆท่าน เกี่ยวกับเรื่อง VI พันธ์แท้

เท่าที่ผมได้ติดตามอ่านกระทู้ และPM สอบถามเรื่องการลงทุนแนว Value Investment ของคุณวิบูลย์ คุณ มน คุณ ครรชิต คุณฉัตรชัย คุณเวป คุณนักดูดาว คุณลูกอีสาน และท่านอื่นๆ ซึ่งมีประสบการณ์การลงทุนมายาวนาน ผ่านร้อนผ่านหนาวมาเยอะ และ ศึกษาและทดลอง ประยุกต์ใช้หลักการ VI มานานพอสมควร ผมซึ่งเป็นมือใหม่พยายามขอความรู้และศึกษาจากข้างต้น

โดยเฉพาะคุณวิบูลย์ กับ คุณมน จะเน้นย้ำมากๆ เลยสองเรื่องคือ

1. หลักการที่ดี พื้นฐานแนวคิดที่แน่น "สำคัญกว่า" วิธีการและสูตรสำเร็จ เพราะการลงทุนไม่มีสูตรสำเร็จ เป็นศิลป์มากกว่าศาสตร์

2. คุณภาพกิจการ "สำคัญกว่า" การวิเคราะห์เชิงปริมาณเช่นงบการเงิน หรือ ตัวเลขเศรษฐกิจต่างๆ

มือใหม่มักต้องการสูตรสำเร็จ ซึ่งทั้งสองท่านบอกว่าไม่มี ต้องศึกษา ประยุกต์ หาประสบการณ์และบ่มเพาะให้เป็นแนวทางการลงทุนของตัวเอง

ส่วนคุณ WEB บอกผมว่า ให้

1. อ่าน อ่าน แล้วก็อ่าน สะสมความรู้ และทดลองใช้แนวคิด หลักการมาประยุกต์กับการลงทุน อย่าเพิ่งใจร้อนลงทุนจริงๆ ให้ศึกษาจนแน่ใจก่อน มั่นใจแล้วค่อยลงทุน โอกาสลงทุนมีมาเรื่อยๆ ไม่เคยสาย แต่ถ้า "ไม่รู้และเสี่ยง"" ที่จะลงทุนไปแล้ว ขาดทุนจะเจ็บหนักมากๆ ขอให้"ใจเย็นและอดทน" เพราะ การลงทุนเป็นเรื่องของ ระยะเวลาที่ยาวนาน

2. อย่าเอาแต่อ่านหนังสือหุ้น ให้อ่านหนังสือพิมพ์ นิตยสารธุรกิจให้มากๆ จะเข้าใจธุรกิจ ภาพโดยรวม และเข้าใจคุณภาพกิจการได้ดียิ่งขึ้น

และผมประทับใจประโยคทองของคุณครรชิต The King of Data and Information ประจำเวปเรา คือ

" ซื้อหุ้นของกิจการที่ดี มีกำไรต่อเนื่อง ผู้บริหารมีคุณธรรมและความสามารถ ในเวลาที่ราคาต่ำกว่ามูลค่าที่แท้จริงของกิจการ และ ถือมันไว้ตราบที่มันยังเป็นธุรกิจที่ดี" ไม่มีสูตรสำเร็จในการคิดมูลค่านี้ คุณต้องรู้ซึ่งในกิจการ นั้นๆ

เห็นภาพการลงทุน VI ได้ชัดเจนมาก

ส่วนของคุณฉัตรชัย ก็ลงทุนตามแนวถนัดประมาณว่า ดูงบกระแสเงินสดได้ลึกซึ้ง และดูคุณภาพกิจการควบคู่ไปด้วย

รวมถึง Mr.Warren Buffett ที่บอกว่า การซื้อหุ้นที่ดีที่สุดเมื่อเราคิดเหมือนเราซึ้อธุรกิจ ยิ่งคิดเป็นธุรกิจมากเท่าไหร่ ยิ่งดีกว่าคิดว่าเป็นแค่หุ้น และกฎทองของการลงทุนคือ 1. อย่าขาดทุน และ 2. ให้กลับได้กฎข้อที่ 1

คุณหมอยรรยงค์ก็ยังบอกว่า ไม่รู้คือเสี่ยง

ยิ่งผมอ่านผมยิ่งรู้ตัวเองว่า "่อ่อนด้อย" เหลือเกินในโลกการลงทุน ผมเป็นแค่มือใหม่ ที่ต้องการ "สูตรสำเร็จ" อย่างที่พี่ๆ ทั้งหลายบอกจริงๆ ใครมีประสบการณ์เหมือนผมบ้าง? ช่ีวยแสดงความคิดเห็นมาด้วยครับ

พี่ๆ ทุกท่าน ล้วนแต่บอกว่า หลักการ และ คุณภาพกิจการ สำคัญกว่า วิธีการ และการวิเคราะห์เชิงปริมาณ ซึ่ง หลักการและคุณภาพกิจการ เป็นสิ่งที่ค่อนข้างนามธรรม ชี้วัดได้ยาก เป็นศิลปะที่ต้องเรียนรู้เอง ล้มเอง ถึงจะค่อยๆ เข้าใจ

รบกวน คุณวิบูลย์ คุณ มน คุณ ครรชิต คุณฉัตรชัย และท่านผู้รู้อื่นๆ กรุณา ชี้แนะแนวทางการศึกษาการลงทุนของแต่ละท่าน ว่าผมควรจะทำอย่างไร ให้เข้าใจอย่างลึกซึ้งถึงแนวทาง VI ด้วยเถิดครับ

ขอบพระคุณทุกท่านครับ

[mrdew]

ที่เค้าบอกว่าไม่ให้อ่านหนังสือหุ้นอย่างเดียว เค้าก็คงจะหมายถึงว่า หลักการอย่างเดียวมันยังไม่พอ บางอย่างในหนังสืออ่านจะเหมาะกับคนกลุ่มหนึ่ง แต่ก็อาจจะไม่เหมาะกับเราก็ได้ รู้เรื่องหุ้นอย่างเดียว ก็คงไม่พอ ต้องรู้ในหลาย ๆ เรื่อง หัดสังเกต หัดคิด หาอะไรที่เหมาะกับตัวเอง อะไรแบบนี้มั้งครับ

ส่วนตัวผมก็ยังอ่อนประสบการณ์อยู่เหมือนกันครับ ทฤษฎีพื้นฐานอะไรก็รู้พอสมควร ศึกษามาก็มากพอดู หนังสือพวกทฤษฎีวิชาการจ๋าก็อ่านนะ ช่วงแรก ๆ ก็ขี้เกียจเหมือนกัน แต่ก็ต้องอ่านเพราะมันคือ พื้นฐานที่ควรรู้

แต่ผมมักจะชอบอ่านกระทู้ที่นักลงทุนที่มีประสบการณ์สูงคุยกัน อ่านหนังสือที่บอกถึงประสบการณ์ในการลงทุนของนักลงทุนดัง ๆ หลาย ๆ ท่าน

ผมคิดว่าคุยกับผู้รู้ 1 นาที ดีกว่าอ่านหนังสือ 1,000 หน้า

ตอนแรกเริ่มศึกษาใหม่ ๆ ผมก็กะจะเป็นนักเก็งกำไร แหม ๆ ผลตอบแทนดี ๆ ในระยะเวลาสั้น ๆ ใคร ๆ ก็อยากให้อ่ะเน๊อะ

แต่จากการศึกษาเรียนรู้จากนักลงทุุนท่านอื่น ๆ ผมก็พบว่ามันเป็นไปได้น้อยมาก ที่เราจะชนะตลาดได้มากกว่าแพ้ นอกจากเราจะมี inside หรือเป็นขาใหญ่ ขาปั่น แต่กว่าจะถึงขั้นนั้น คงหมดค่าครูไปมหาศาล

ผมคิดว่า value investment คงจะเป็นแนวทางที่ดีที่สุดสำหรับผม ก็เลยมาศึกษาแนวนี้ดีกว่า บัญชี การเงิน เศรษฐศาสตร์ การตลาด ก็เคยเรียนมาบ้าง (ต้องขุดถึงจะเจอ) วิชาละ 3-9 หน่วย ก็จะมีโอกาสได้ใช้

บทสรุปที่ได้ก็คือ

ศึกษาหุ้นที่คิดว่าดี ถ้ามันดีก็รอวันที่มันจะตกลงมา แต่พื้นฐานไม่เปลี่ยน แล้วค่อยซื้อ ถือไปจนกว่าพื้นฐานเปลี่ยนหรือเราคิดว่าุหุ้นตัวนี้ไม่ดี หรือมีตัวอื่นที่ดีกว่า ค่อยขาย ระหว่างที่ถือ มีปันผลก็ทะยอยซื้อเพิ่มเพื่อเฉลี่ยต้นทุน ถ้ามันยังดีอยู่ก็ถือมันไปตลอดชีวิต เก็บไว้เป็นมรดกให้ลูกหลาน

[VIB007]

โดยเฉพาะคุณวิบูลย์ กับ คุณมน จะเน้นย้ำมากๆ เลยสองเรื่องคือ

1. หลักการที่ดี พื้นฐานแนวคิดที่แน่น "สำคัญกว่า" วิธีการและสูตรสำเร็จ เพราะการลงทุนไม่มีสูตรสำเร็จ เป็นศิลป์มากกว่าศาสตร์

2. คุณภาพกิจการ "สำคัญกว่า" การวิเคราะห์เชิงปริมาณเช่นงบการเงิน หรือ ตัวเลขเศรษฐกิจต่างๆ

มือใหม่มักต้องการสูตรสำเร็จ ซึ่งทั้งสองท่านบอกว่าไม่มี ต้องศึกษา ประยุกต์ หาประสบการณ์และบ่มเพาะให้เป็นแนวทางการลงทุนของตัวเอง

รบกวน คุณวิบูลย์ คุณ มน คุณ ครรชิต คุณฉัตรชัย และท่านผู้รู้อื่นๆ กรุณา ชี้แนะแนวทางการศึกษาการลงทุนของแต่ละท่าน ว่าผมควรจะทำอย่างไร ให้เข้าใจอย่างลึกซึ้งถึงแนวทาง VI ด้วยเถิดครับ

ขอบพระคุณทุกท่านครับ

ผมจะเล่านิทานให้ฟัง

มีคนอยู่คนหนึ่งอ่านหนังสือตำราการว่ายน้ำอย่างขมักเขม้น

อ่านอยู่เป็นเวลานานจนหนังสือเกี่ยวกับการว่ายน้ำอ่านจนหมดทุกเล่ม

เขาซาบซึ้งเกี่ยวกับการว่ายน้ำและรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับวิธีการว่ายน้ำที่ถูกต้อง

แต่เขาไม่เคยแม้แต่เอาขาจุ่มน้ำสักครั้ง!!!!

วันหนึ่งเขาเดินไปที่สะพานไม้เหนือแม่น้ำในหมู่บ้าน

เห็นเด็กๆดำผุดดำว่ายแบบตามีตามเกิด

เขาบอกเด็กเหล่านั้นเด็กพวกนั้นว่ายผิดวิธี

ผิดจากตำรา

เด็กคนหนึ่งบอกเขาว่า ถ้าแน่จริงก็มาว่ายแข่งกันไหม

เขาคิดว่า ว่ายน้ำไม่น่าจะยากอะไร

เขาศึกษาหนังสือทุกเล่มเกี่ยวกับการว่ายน้ำมาแล้ว

เขามั่นใจเต็มที่

ว่าแล้วก็ถอดเสื้อกระโดดลงแม่น้ำทันที

เขาพยายามจะทำตามที่หนังสือบอก

แต่กลับทำไม่ได้

เขาพยายามตะเกียกตะกาย

แต่....สุดท้ายเขาก็จมลง

เพราะเขาไม่เคยแม้แต่เอาขาจุ่มน้ำมาก่อน

แต่โชคยังมี

เด็กที่เขาดูถูกไว้นั้นเป็นผู้ช่วยให้เขารอดจากการจมน้ำตาย

สุดท้ายเขาก็ขอบคุณเด็กพวกนั้น และไม่เคยว่ากล่าวใครอีกเลย

การลงทุนก็เหมือนการว่ายน้ำ

คุณจะไม่มีวันรู้จักการว่ายน้ำ ถ้าคุณไม่เคยลงมือว่าย

ถ้าคุณลงสระ แล้วคุณจะรู้เองว่า คุณควรจะทำอย่างไร

แต่ที่สำคัญ....อย่ากระโดลงแม่น้ำ ถ้าคุณยังไม่เคยลงสระตื้นๆ

ขอให้โชคดีครับ

[sunrise]

ขอบคุณสำหรับข้อความดีครับ คุณวิบูลย์

[ลูกอิสาน]

หลักการถูก ก็มีโอกาสที่จะไปถึงจุดหมายมากกว่าครึ่งแล้วครับ

ส่วนวิธีการเป็นเรื่องรอง แต่ก็ควรจะสอดคล้องกับหลักการ

หลักการในการลงทุนเน้นคุณค่า คือการลงทุนในกิจการที่ดี มีความสามารถในการแข่งขัน และควรซื้อมาในราคาที่ถูกหรือไม่แพงครับ

จุดพลาดที่ผมสังเกตุหลายครั้ง (แม้แต่ตัวผมเอง) คือมักซื้อที่ราคาไม่ถูกหรือค่อนข้างแพงครับ (margin of safety น้อย) กำไรก็เลยน้อยหรือบางครั้งอาจขาดทุน หากใจไม่แข็งพอที่จะถือเมื่อราคาลดลง

ส่วนการวิเคราะห์ตัวเลข กับวิเคราะห์คุณภาพ

มีความสำคัญทั้งคู่ครับ จะขาดตัวใดตัวนึงไม่ได้

แต่ผมคิดว่าคุณภาพต้องมาก่อนเสมอครับ

การวิเคราะห์ตัวเลข ก็ไม่ยากครับ แค่บวกลบคูณหารเป็น ส่วนงบการเงินต้องพยายามเข้าใจครับ อาจจะไปลงคอร์สเรียน หรือซื้อหนังสือมาอ่านเองก็ได้

การวิเคราะห์คุณภาพ ต้องอาศัยเวลา ติดตามข่าวสาร หนังสือพิมพ์ธุรกิจ ข่าวเศรษศาสตร์ ซึ่งส่วนใหญ่ เราก็น่าจะทำอยู่แล้วนะครับ

ทั้งหมดที่กล่าวมา เราคงไม่สามารถเรียนรู้ได้ในระยะเวลาสั้นๆ ครับ ต้องอาศัยเวลาประสบการณ์พอสมควร แม้แต่พี่ เพื่อนๆ ที่นี่ก็ลองผิดลองถูก มาแล้วทั้งนั้น กว่าจะลงเอยอย่างนี้ ไม่ต้องรีบร้อนครับ แต่ก็ไม่ควรผลัดวันประกันพรุ่ง เหมือนผู้รู้กล่าวว่า.....อนาคตเริ่มตั้งแต่วันวาน

[ForrestGump]

ขอบคุณมุมมองดีๆ จากคุณลูกอีสานครับ

ว่าแต่เอ คุณลูกอีสานลงทุนมากี่ปีแล้วครับ แล้วค้นพบแนวทาง VI ในแบบของตัวเอง และมั่นใจการตัดสินใจในการลงทุนในปีไหนครับ

ผมเกรงว่า คนไอคิวต่ำกว่าปกติ(Forrestgump) จะต้องใช้เวลานานเกินแกงน่ะสินครับ

[ลูกอิสาน]

ผมลงทุนมาประมาณ 5 ปี

แต่ติดตามข่าวสารมาตั้งแต่ปี 2530 ครับ

เพราะรู้ตัวเอง ว่าจะต้องมาทางนี้แน่ๆ

โชคร้ายเมื่อลงทุนใหม่ๆขาดทุนมากกว่า 50%

แต่มีโชคดีที่ตอนนั้น ยังมีเงินลงทุนไม่มาก เจ็บตัวก็เลยไม่มาก

ผมลงทุนครั้งแรกๆ ก็ลงทุนในแนวนี้เลย แต่ตอนนั้นตลาดยังอยู่ในช่วงขาลง

ก็เลยขาดทุนมาก ไม่ว่าซื้อหุ้นดีหรือไม่ดี

พอตลาดกลับตัว ก็เลยได้มีโอกาสลืมตาอ้าปากได้บ้าง

หลังๆก็เลยมั่นใจในแนวทางนี้ครับ และโชคดีที่ได้เจอเพื่อนๆที่นี่ด้วย

ผมเป็นคนเรียนรู้ช้าครับ อ่าน-เรียน ครั้งแรกๆ มักไม่เข้าใจ ต้องอ่านซ้ำๆครับ

จบมหาลัยบ้านนอก ด้วยเกรดเฉลี่ย 2.56 มาหาความรู้เพิ่มเติมที่ ม.รามคำแหง ตามประสาคนเงินน้อยครับ เพื่อนๆ หลายท่านที่นี่ คงมีโอกาสดีกว่าผม ดังนั้นไม่น่าจะมีข้อสงสัยเลยครับ ที่จะเรียนรู้จนประสบความสำเร็จมากกว่าผมครับ..

[Mon money]

หลักการมากับความหนักแน่นของจิตใจครับ เชื่อว่าคุณมีหลักการที่ดีแล้วเห็นว่ากำลังฝึกจิตใจให้มั่นคง ลองเล่นเก็งกำไรกับหุ้นที่ขึ้นลงแรงๆและไม่ไหวหวั่นบ้างไหมละครับ แต่บอกก่อนนะว่าไม่เป็นผลดีต่อสุ๘ภาพจิตและกระเป๋าของคุณ ทางที่จะฝึกจิตใจที่ดีที่ผมใช้ได้ผลคือ เมื่อพบหุ้นดีๆ ตรวจสอบแล้วว่าซื้อได้ ผมจะยังไม่ซื้อเลย แต่เฝ้ามองนานแค่ไหนก็รอและมองทุกวันด้วย เมื่อVolumeจางๆ ราคานิ่งๆไม่ไหวติงเป็นเวลานานแรมเดือนแล้วผมถึงจะลุย เมื่อก่อนเจอก็ลุยเลย จุกเหมือนกัน อันนี้ต้องทนกว่าอันแรก ผมชอบหุ้นดีๆที่กำลังลง ไม่ชอบหุ้นที่ดีที่กำลังขึ้น ผมชอบรอ

ทั้งหลักการและวิธีการต้องเหมาะกับคุณ ว่ายน้ำก็ต้องมีท่าที่คุณถนัดที่สุด ต้องลองถึงจะเจอ ส่วนผมกับคุณวิบูลย์ลองมาแล้วทุกกระบวนท่า สรุปว่าเราเหมาะกับการรอและอดทนจริงๆ เราไม่ใช่นักรบประจันบาน เราคือเสนาธิการวางแผนในกระท่อมบัญชาศึกหมื่นลี้ครับ ดังนั้นประจันบานทีไรตายสนิททุกที

แนวของผมเอาไปใช้ได้ไม่ว่า แต่ต้องหาตัวเองให้เจอนะ

[tenkafubu]

บางครั้งผมว่ามันก็สับสน ดีเหมือนกันน่ะครับว่า หุ้น/บริษัทที่เราเลือกนี้ มีคุณค่าหรือเปล่า...ช่วง 1 - 2 เดือนมานี้ ผมเริ่มทบทวนตัวเองมากครับ กลับไปอ่านหนังสือของ อจ. นิเวศน์ใหม่ ทั้ง 3 เล่ม อ่านหนังสือคุณ WEB ใหม่อีกสักรอบ ขีดเส้นใต้ข้อความสำคัญๆ แล้วมานั่งดูงบบริษัทอีกครั้ง ดูแล้วดูอีกครับว่าสิ่งที่เลือกดีจริงรึเปล่า??

หรือผมจะทำยังไงดีครับ...

ก็เลย ตั้งข้อสงสัยครับว่า Margin of Safety นี้มันคืออะไรกันแน่ แล้วจะรู้ได้ไงว่าเราเลือกหุ้นที่มี MOS เพียงพอแล้ว??

ช่วยชี้แนะด้วยครับ เฮียๆ ทั้งหลาย

[harry]

ผมใช้หลักง่ายๆว่า เวลาซื้ออะไร เรามักจะต่อราคา ซื้อหุ้นก็เหมือนกัน ก็ต้องต่อราคากันหน่อย สมมติว่าคุณคำนวนราคาหุ้นได้ 100 บาท ถ้าซื้อได้ต่ำกว่า 100 บาทมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี

[ptaweesang]

MOS เป็นสิ่งที่ประเมินยาก  บอกเป็นภาษาเล่นหุ้นคือราคาหุ้นที่ถูกที่สุดที่เป็นไปได้ในอนาคต

บางครั้งเราคำนวณราคาดูแล้วว่าถูกน่าซื้อ  ควรซื้อเลยแต่ไม่ลงหมด  เพราะเราบอกยากว่าราคาจะขึ้นหรือลงในอนาคต และถ้านายตลาดลดราคาให้อีกโดยที่พื้นฐานไม่เปลี่ยนก็ซื้อเพิ่ม ไม่ cut loss   เมื่อการคำนวณของเราถูกต้องนายตลาดจะให้ราคาเพิ่มขึ้น แล้วจะได้กำไรเอง

[Huang007]

กระทู้ ดีดี

[joeco]

ขอบคณมากคับ เป็นกระทู้ที่ดีจริงๆ

[Buchi]

กระทู้คุณค่าจริงๆ ขอบคุณมากครับ

[vi_tal signs]

ผมลงทุนมาประมาณ 5 ปี

แต่ติดตามข่าวสารมาตั้งแต่ปี 2530 ครับ

เพราะรู้ตัวเอง ว่าจะต้องมาทางนี้แน่ๆ

โชคร้ายเมื่อลงทุนใหม่ๆขาดทุนมากกว่า 50%

แต่มีโชคดีที่ตอนนั้น ยังมีเงินลงทุนไม่มาก เจ็บตัวก็เลยไม่มาก

ผมลงทุนครั้งแรกๆ ก็ลงทุนในแนวนี้เลย แต่ตอนนั้นตลาดยังอยู่ในช่วงขาลง

ก็เลยขาดทุนมาก ไม่ว่าซื้อหุ้นดีหรือไม่ดี

พอตลาดกลับตัว ก็เลยได้มีโอกาสลืมตาอ้าปากได้บ้าง

หลังๆก็เลยมั่นใจในแนวทางนี้ครับ และโชคดีที่ได้เจอเพื่อนๆที่นี่ด้วย

ผมเป็นคนเรียนรู้ช้าครับ อ่าน-เรียน ครั้งแรกๆ มักไม่เข้าใจ ต้องอ่านซ้ำๆครับ

จบมหาลัยบ้านนอก ด้วยเกรดเฉลี่ย 2.56 มาหาความรู้เพิ่มเติมที่ ม.รามคำแหง ตามประสาคนเงินน้อยครับ  เพื่อนๆ หลายท่านที่นี่ คงมีโอกาสดีกว่าผม ดังนั้นไม่น่าจะมีข้อสงสัยเลยครับ ที่จะเรียนรู้จนประสบความสำเร็จมากกว่าผมครับ..

      ขอคำนับพี่โจ อีกรอบนะครับ

[snowmankku]

เหมือนผมเลยครับ ปีแรก เจอเลย  50%ขาดทุนครับ อ่านหนังสืออย่างเอาเป็นเอาตาย แล้วก็ได้ค้นพบว่า บริษัทที่ดีถ้าพื่นฐานไม่เปลี่ยนมันก็จะกลับมาเอง

[Phoenix25]

หลักการมากับความหนักแน่นของจิตใจครับ เชื่อว่าคุณมีหลักการที่ดีแล้วเห็นว่ากำลังฝึกจิตใจให้มั่นคง ลองเล่นเก็งกำไรกับหุ้นที่ขึ้นลงแรงๆและไม่ไหวหวั่นบ้างไหมละครับ แต่บอกก่อนนะว่าไม่เป็นผลดีต่อสุ๘ภาพจิตและกระเป๋าของคุณ ทางที่จะฝึกจิตใจที่ดีที่ผมใช้ได้ผลคือ เมื่อพบหุ้นดีๆ ตรวจสอบแล้วว่าซื้อได้ ผมจะยังไม่ซื้อเลย แต่เฝ้ามองนานแค่ไหนก็รอและมองทุกวันด้วย เมื่อVolumeจางๆ ราคานิ่งๆไม่ไหวติงเป็นเวลานานแรมเดือนแล้วผมถึงจะลุย เมื่อก่อนเจอก็ลุยเลย จุกเหมือนกัน อันนี้ต้องทนกว่าอันแรก ผมชอบหุ้นดีๆที่กำลังลง ไม่ชอบหุ้นที่ดีที่กำลังขึ้น ผมชอบรอ

ทั้งหลักการและวิธีการต้องเหมาะกับคุณ ว่ายน้ำก็ต้องมีท่าที่คุณถนัดที่สุด ต้องลองถึงจะเจอ ส่วนผมกับคุณวิบูลย์ลองมาแล้วทุกกระบวนท่า สรุปว่าเราเหมาะกับการรอและอดทนจริงๆ เราไม่ใช่นักรบประจันบาน เราคือเสนาธิการวางแผนในกระท่อมบัญชาศึกหมื่นลี้ครับ ดังนั้นประจันบานทีไรตายสนิททุกที

แนวของผมเอาไปใช้ได้ไม่ว่า แต่ต้องหาตัวเองให้เจอนะ

5 ปีกว่าๆ ผ่านไป ท่านยังคงหลักการดีๆ ไม่เคยเปลี่ยน แถมสร้างลูกศิษย์ ขึ้นมาอีกกลุ่ม โดยไม่ได้หวังผลตอบแทนอะไร  น่านับถือจริงๆ  

5 ปีผ่านไป ท่านมีแนวทางการลงทุนแบบใหม่  การกระจายความเสี่ยง การทำ asset allocation ที่น่าศึกษาและติดตามเป็นอย่างยิ่ง

[jo7393]

มาตามอ่านด้วยคนคร้าบ

[chowbe76]

ผมจะเล่านิทานให้ฟัง

มีคนอยู่คนหนึ่งอ่านหนังสือตำราการว่ายน้ำอย่างขมักเขม้น

อ่านอยู่เป็นเวลานานจนหนังสือเกี่ยวกับการว่ายน้ำอ่านจนหมดทุกเล่ม

เขาซาบซึ้งเกี่ยวกับการว่ายน้ำและรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับวิธีการว่ายน้ำที่ถูกต้อง

แต่เขาไม่เคยแม้แต่เอาขาจุ่มน้ำสักครั้ง!!!!

วันหนึ่งเขาเดินไปที่สะพานไม้เหนือแม่น้ำในหมู่บ้าน

เห็นเด็กๆดำผุดดำว่ายแบบตามีตามเกิด

เขาบอกเด็กเหล่านั้นเด็กพวกนั้นว่ายผิดวิธี

ผิดจากตำรา

เด็กคนหนึ่งบอกเขาว่า ถ้าแน่จริงก็มาว่ายแข่งกันไหม

เขาคิดว่า ว่ายน้ำไม่น่าจะยากอะไร

เขาศึกษาหนังสือทุกเล่มเกี่ยวกับการว่ายน้ำมาแล้ว

เขามั่นใจเต็มที่

ว่าแล้วก็ถอดเสื้อกระโดดลงแม่น้ำทันที

เขาพยายามจะทำตามที่หนังสือบอก

แต่กลับทำไม่ได้

เขาพยายามตะเกียกตะกาย

แต่....สุดท้ายเขาก็จมลง

เพราะเขาไม่เคยแม้แต่เอาขาจุ่มน้ำมาก่อน

แต่โชคยังมี

เด็กที่เขาดูถูกไว้นั้นเป็นผู้ช่วยให้เขารอดจากการจมน้ำตาย

สุดท้ายเขาก็ขอบคุณเด็กพวกนั้น และไม่เคยว่ากล่าวใครอีกเลย

การลงทุนก็เหมือนการว่ายน้ำ

คุณจะไม่มีวันรู้จักการว่ายน้ำ ถ้าคุณไม่เคยลงมือว่าย

ถ้าคุณลงสระ แล้วคุณจะรู้เองว่า คุณควรจะทำอย่างไร

แต่ที่สำคัญ....อย่ากระโดลงแม่น้ำ ถ้าคุณยังไม่เคยลงสระตื้นๆ

ขอให้โชคดีครับ

แปลครับ

ศึกษาให้ดี

แล้วค่อยๆเริ่มจากพอร์ตเล็กๆ

ใช่มั้ยครับพี่

[thaloengsak]

ต้องขุด

[monsoon]

ขอบคุณครับ สำหรับกระทู้ดีดี...อ่านไปอ่านมา ก็

"จุดประกาย" อีกแล้ว

[untrataro25]

ขอบคุณที่ขุด มาให้อ่านครับท่าน

[Financeseed]

ขอบคุณครับ

[นพพร]

เข้ามาอ่านเคล็ดวิชา

[pakhakorn]

โดยเฉพาะคุณวิบูลย์ กับ คุณมน จะเน้นย้ำมากๆ เลยสองเรื่องคือ

1. หลักการที่ดี พื้นฐานแนวคิดที่แน่น "สำคัญกว่า" วิธีการและสูตรสำเร็จ เพราะการลงทุนไม่มีสูตรสำเร็จ เป็นศิลป์มากกว่าศาสตร์

2. คุณภาพกิจการ "สำคัญกว่า" การวิเคราะห์เชิงปริมาณเช่นงบการเงิน หรือ ตัวเลขเศรษฐกิจต่างๆ

มือใหม่มักต้องการสูตรสำเร็จ ซึ่งทั้งสองท่านบอกว่าไม่มี ต้องศึกษา ประยุกต์ หาประสบการณ์และบ่มเพาะให้เป็นแนวทางการลงทุนของตัวเอง

รบกวน คุณวิบูลย์ คุณ มน คุณ ครรชิต คุณฉัตรชัย และท่านผู้รู้อื่นๆ กรุณา ชี้แนะแนวทางการศึกษาการลงทุนของแต่ละท่าน ว่าผมควรจะทำอย่างไร ให้เข้าใจอย่างลึกซึ้งถึงแนวทาง VI ด้วยเถิดครับ

ขอบพระคุณทุกท่านครับ

ผมจะเล่านิทานให้ฟัง

มีคนอยู่คนหนึ่งอ่านหนังสือตำราการว่ายน้ำอย่างขมักเขม้น

อ่านอยู่เป็นเวลานานจนหนังสือเกี่ยวกับการว่ายน้ำอ่านจนหมดทุกเล่ม

เขาซาบซึ้งเกี่ยวกับการว่ายน้ำและรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับวิธีการว่ายน้ำที่ถูกต้อง

แต่เขาไม่เคยแม้แต่เอาขาจุ่มน้ำสักครั้ง!!!!

วันหนึ่งเขาเดินไปที่สะพานไม้เหนือแม่น้ำในหมู่บ้าน

เห็นเด็กๆดำผุดดำว่ายแบบตามีตามเกิด

เขาบอกเด็กเหล่านั้นเด็กพวกนั้นว่ายผิดวิธี

ผิดจากตำรา

เด็กคนหนึ่งบอกเขาว่า ถ้าแน่จริงก็มาว่ายแข่งกันไหม

เขาคิดว่า ว่ายน้ำไม่น่าจะยากอะไร

เขาศึกษาหนังสือทุกเล่มเกี่ยวกับการว่ายน้ำมาแล้ว

เขามั่นใจเต็มที่

ว่าแล้วก็ถอดเสื้อกระโดดลงแม่น้ำทันที

เขาพยายามจะทำตามที่หนังสือบอก

แต่กลับทำไม่ได้

เขาพยายามตะเกียกตะกาย

แต่....สุดท้ายเขาก็จมลง

เพราะเขาไม่เคยแม้แต่เอาขาจุ่มน้ำมาก่อน

แต่โชคยังมี

เด็กที่เขาดูถูกไว้นั้นเป็นผู้ช่วยให้เขารอดจากการจมน้ำตาย

สุดท้ายเขาก็ขอบคุณเด็กพวกนั้น และไม่เคยว่ากล่าวใครอีกเลย

การลงทุนก็เหมือนการว่ายน้ำ

คุณจะไม่มีวันรู้จักการว่ายน้ำ ถ้าคุณไม่เคยลงมือว่าย

ถ้าคุณลงสระ แล้วคุณจะรู้เองว่า คุณควรจะทำอย่างไร

แต่ที่สำคัญ....อย่ากระโดลงแม่น้ำ ถ้าคุณยังไม่เคยลงสระตื้นๆ

ขอให้โชคดีครับ

ขอบคุณ ครับ

อ่านแล้วเห็นภาพเลย เคยจมน้ำมาแล้ว

ตอนนี้กำลังหาวิธีอยู่ในน้ำนานขึ้นโดยไม่จมลง และไม่คิดแข่ง ยังมือใหม่อยู่

[pakhakorn]

ขุดขึ้นอ่านดูอีกสักครั้ง...ครับ

[นพพร]

ขุดมาอีกก็อ่านอีก อ่านซ้ำเข้าไปให้เยอะๆ

[torpongpak]

ขุดมาอีกก็อ่านอีก อ่านซ้ำเข้าไปให้เยอะๆ

ขอบคุณมากๆครับที่ขุดมาให้อ่านอีกที

ตามความเห็นผมคิดว่านี่เเหละกระทู้ที่เป็นไปตามเจตนารมเริ่มเเรกของThaiviอย่างเเท้จริง อ่านเเล้วมีความรู้สึก เย็น มีหลักการ เจือปนไปด้วยมิตรภาพเเละการเคารพระหว่างกัน นับถือรุ่นพี่ทุกท่านครับ

[the_heng]

โดยเฉพาะคุณวิบูลย์ กับ คุณมน จะเน้นย้ำมากๆ เลยสองเรื่องคือ

1. หลักการที่ดี พื้นฐานแนวคิดที่แน่น "สำคัญกว่า" วิธีการและสูตรสำเร็จ เพราะการลงทุนไม่มีสูตรสำเร็จ เป็นศิลป์มากกว่าศาสตร์

2. คุณภาพกิจการ "สำคัญกว่า" การวิเคราะห์เชิงปริมาณเช่นงบการเงิน หรือ ตัวเลขเศรษฐกิจต่างๆ

มือใหม่มักต้องการสูตรสำเร็จ ซึ่งทั้งสองท่านบอกว่าไม่มี ต้องศึกษา ประยุกต์ หาประสบการณ์และบ่มเพาะให้เป็นแนวทางการลงทุนของตัวเอง

รบกวน คุณวิบูลย์ คุณ มน คุณ ครรชิต คุณฉัตรชัย และท่านผู้รู้อื่นๆ กรุณา ชี้แนะแนวทางการศึกษาการลงทุนของแต่ละท่าน ว่าผมควรจะทำอย่างไร ให้เข้าใจอย่างลึกซึ้งถึงแนวทาง VI ด้วยเถิดครับ

ขอบพระคุณทุกท่านครับ

ผมจะเล่านิทานให้ฟัง

มีคนอยู่คนหนึ่งอ่านหนังสือตำราการว่ายน้ำอย่างขมักเขม้น

อ่านอยู่เป็นเวลานานจนหนังสือเกี่ยวกับการว่ายน้ำอ่านจนหมดทุกเล่ม

เขาซาบซึ้งเกี่ยวกับการว่ายน้ำและรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับวิธีการว่ายน้ำที่ถูกต้อง

แต่เขาไม่เคยแม้แต่เอาขาจุ่มน้ำสักครั้ง!!!!

วันหนึ่งเขาเดินไปที่สะพานไม้เหนือแม่น้ำในหมู่บ้าน

เห็นเด็กๆดำผุดดำว่ายแบบตามีตามเกิด

เขาบอกเด็กเหล่านั้นเด็กพวกนั้นว่ายผิดวิธี

ผิดจากตำรา

เด็กคนหนึ่งบอกเขาว่า ถ้าแน่จริงก็มาว่ายแข่งกันไหม

เขาคิดว่า ว่ายน้ำไม่น่าจะยากอะไร

เขาศึกษาหนังสือทุกเล่มเกี่ยวกับการว่ายน้ำมาแล้ว

เขามั่นใจเต็มที่

ว่าแล้วก็ถอดเสื้อกระโดดลงแม่น้ำทันที

เขาพยายามจะทำตามที่หนังสือบอก

แต่กลับทำไม่ได้

เขาพยายามตะเกียกตะกาย

แต่....สุดท้ายเขาก็จมลง

เพราะเขาไม่เคยแม้แต่เอาขาจุ่มน้ำมาก่อน

แต่โชคยังมี

เด็กที่เขาดูถูกไว้นั้นเป็นผู้ช่วยให้เขารอดจากการจมน้ำตาย

สุดท้ายเขาก็ขอบคุณเด็กพวกนั้น และไม่เคยว่ากล่าวใครอีกเลย

การลงทุนก็เหมือนการว่ายน้ำ

คุณจะไม่มีวันรู้จักการว่ายน้ำ ถ้าคุณไม่เคยลงมือว่าย

ถ้าคุณลงสระ แล้วคุณจะรู้เองว่า คุณควรจะทำอย่างไร

แต่ที่สำคัญ....อย่ากระโดลงแม่น้ำ ถ้าคุณยังไม่เคยลงสระตื้นๆ

ขอให้โชคดีครับ

[saw_pidee]

ขอบคุนสำหรับความรู้ที่เพิ่มขึ้น

นับถือพี่ VI ทุกท่าน