มั่งคั่งด้วยหุ้น ลงทุนอย่างมีคุณค่า

เชิญมาพักผ่อน คลายร้อนนั่งเล่น คุยกันเย็นๆ พร้อมเรื่องกีฬา สัพเพเหระ ทัศนะนานา ชีวิตชีวา สุขภาพทั่วไป บันเทิงขำขัน รอบเรื่องเมืองไทย ชวนเที่ยวที่ไหน อยากไปก็นัดมา ...โย่วๆ
Post Reply
User avatar
Paul VI
สมาชิกกิตติมศักดิ์
Posts: 10532
Joined: Tue Sep 18, 2007 7:17 pm

มั่งคั่งด้วยหุ้น ลงทุนอย่างมีคุณค่า

Posts by Paul VI » Sat Aug 15, 2009 6:57 pm

กระทู้นี้ แต่เดิมใช้ชื่อ ว่า กระทู้ เคยจิตตกกันบ้างไหมครับ

ซึ่งเป็นช่วงที่ผมเข้ามาในวงการ VI ใหม่่ๆ

และเมื่อมาพัฒนาในเวป Thai VI แห่งนี้ ก็มีความรู้ที่มากขึ้น และก็เข้าใจการลงทุนในแนว VI มากขึ้น จนไม่ (ค่อย) จิตตก อีกต่อไป

จึงได้เปลี่ยน ชื่อ กระทู้เป็น ชมรม หมอเจ็บๆ

แล้วก็เป็น ชมรมหมอ VI เพื่อให้ หมอเจ็บมาก เจ็บน้อย หรือ ไม่เจ็บ แต่หัวใจ VI รวมตัวกัน ณ ที่ห้องนี้

โดยเป็นที่ๆ หมอๆทั้งหลาย รวมทั้ง บุคลากรในสาธารณสุขทุกแขนง หมอฟัน เภสัช เทคนิคการแพทย์ พยาบาล กายภาพบำบัด และแขนงสาธารณสุข อื่นๆ ที่ร่วมเป็น พี่น้องใน เวปแห่งนี้ ใช้เป็นที่แลกเปลี่ยนความรู้ ทัศนคติ มุมมอง มาบ่น มาแจม เป็น ห้องนั่งเล่น เป็น common room ของพวกเราชาว สาธารณสุข

แล้วก็ มีแขกมาเยือน มาเป็น คนไข้ มาเป็นเพื่อนๆ น้องๆ พี่ๆ มาเยี่ยมเยียนกันเป็นบางครั้ง หลายๆสาขาอาชีพ ซึ่งพวกเราก็รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง

ข้อความข้างล่างเป็นข้อความตั้งแต่ผม เริ่มมาบ่น ตั้งกระทู้ตั้งแต่ เข้ามาตั้งไข่ ในแนว VI นี้ได้ไม่นานครับ


ปกติผมเป็นคนที่เข้าใจชีวิตได้ดีคนหนึ่ง ผ่านโลก มาเยอะ (แต่ยังไม่แก่มากนะ) ผ่านเรื่องราวชีวิตคนเยอะ เพราะต้องพบปะผู้คนเยอะตลอดทั้งวัน และทุกวัน

แต่ช่วง 1 -2 อาทิตย์นี้ ผมรู้สึก บลูๆ (เบื่อๆ เศร้าๆ เหงาๆ ) ยังไงไม่รู้ ไม่เกี่ยวกับครอบครัว เพราะมัความสุขดี แต่คงเกี่ยวกับ หุ้น บ้าง เหมือนตัวเอง ไม่บรรลุ หรือ ยังหาแนวทางอะไรให้ตัวเอง ยังไม่ชัดเจน รู้สึกยังเก่งไม่มากพอ ยังไงไม่รู้... :?

Last edited by Paul VI on Mon Nov 01, 2010 4:11 pm, edited 6 times in total.

User avatar
naris
Verified User
Posts: 6726
Joined: Mon May 09, 2005 11:01 pm

Posts by naris » Sat Aug 15, 2009 8:15 pm

ช่วงจิตตก.ผมก็เคยเป็นพี่paul. :D

ช่วงที่เป็นผมใช้วิธี โทรหาคนที่เราคิดว่าคุยด้วยแล้วเขาสบายใจและรับฟังปัญหาให้เรา หรือโทรหาคนที่มีประสบการณ์ในเรื่องนี้ๆ

ความรู้สึกตอนนั้น ช่วงนั้นที่ผมเคยเป็นก็เบื่อๆอยากๆ "ตามกิเลสที่มันโหยหา" คงเป็นเพราะ มันไม่ได้ดั่งใจที่หวัง คาดหวังแล้วไม่สมหวัง-สิ่งที่คนอื่นดีกว่าตน

พอชงมีอารมณ์นี้มาตอนนั้น ก็ระบายและมองหาสิ่งที่เราต้องการ ดูจริงๆ มันร้อนเพราะเราคิดและอยากให้เป็นอย่างที่ไม่ใช่เป็นอยู่อย่างปัจจุบัน และคิดถึงเรื่องเราต้องการอะไรในชีวิต "ทุกข์หรือสุข" พอชัดเจนว่า เราต้องการสุข และมาคิดให้มันทุกข์ทำไม

ที่สำคัญ ชีวิตเราประสบความสำเร็จระดับหนึ่ง ถ้าพูดว่าคน100คนในประเทศ แบบเราก็น่าจะเป็นคน10%แรกในประเทศ ทำไมไม่ทำให้ปัจจุบันมีความสุขหล่ะ พอคิดได้อย่างนั้น มันก็วางไปเกือบหมดครับ ใจมันก็มองโลกในแง่ดีแง่บวกมากขึ้นครับพี่paul.

ชงว่าพี่มาระบายในเวปนี้เรื่อยๆ เดี๋ยวก็หายครับ :D

ราคาระยะสั้นตามข่าว--ราคาระยะยาวตามผลกำไร

User avatar
crazyrisk
สมาชิกกิตติมศักดิ์
Posts: 4549
Joined: Tue May 30, 2006 1:32 am

Posts by crazyrisk » Sat Aug 15, 2009 9:52 pm

naris wrote:ช่วงจิตตก.ผมก็เคยเป็นพี่paul. :D

ช่วงที่เป็นผมใช้วิธี โทรหาคนที่เราคิดว่าคุยด้วยแล้วเขาสบายใจและรับฟังปัญหาให้เรา หรือโทรหาคนที่มีประสบการณ์ในเรื่องนี้ๆ


ใช้ พี่พอใจ หรือเปล่าครับ

จะได้ โทรไปคุยบ้าง..

:8)

"Champions aren't made in gyms. Champions are made from something they have deep inside them: A desire, a dream, a vision.

ซากคน
Verified User
Posts: 1400
Joined: Fri Oct 10, 2008 11:20 pm

Posts by ซากคน » Sat Aug 15, 2009 10:16 pm

ผมเอง เป็นเด็กที่ไม่พอใจตัวเองทุกวัน เท่าที่จำความได้คือตั้งแต่อายุ
13 มาจนปีนี้ ถึงเริ่มรู้สึกยอมรับความจริงได้มากขึ้น  

- ช่วงสมัยเรียนมัธยม ห้อง King ผมอยากสอบได้เลขหลักเดียว แต่พยายาม
  ทีไรมันออกมาให้ผมสองหลักและเกือบโหล่ห้องทุกที

- ช่วงสมัยสอบเข้ามหาลัย  ผมตั้งเป้าเข้าวิศวะจุฬา แต่ติดวิศวะเกษตร

- ช่วงเรียนวิศวะเกษตร ผมตั้งเป้าหมาย เอาเกียรตินิยมอันดับ 2 แต่สุดท้าย
  พลาดเกรดขาดไป .02  ได้แต่นั่งมองเพื่อนๆเกียรตินิยมอีก 100 คนขึ้นเวที
  รับพระราชทานปริญญาบัตร lot แรก

- จบมา ผมสมัครงานไปไม่น้อย หวังเริ่มงานทันทีที่จบ ด้วยเหตุผลอยากได้
  เงินไปลงทุนหุ้นเยอะๆ แต่กลับว่างงาน 5 เดือน

- ทำงานเป็นวิศวกร ได้รับค่าตอบแทนที่สมใจอยาก 27K โบนัส 0.6x
  แต่พอเห็นเพื่อนที่ทำอยู่มาบตราพุดได้ 32K  โบนัส 5x  มีระบบสอนงาน
  สิ่งแวดล้อมที่ดีกว่า แล้วกระวนกระวายใจ อยากหางานใหม่  

- ประสบอุบัติเหตุแก้มยางรถระเบิด(เสียหลักชนต้นไม้หักไป3 ต้น) เกือบเอา
  ชีวิตไม่รอด พร้อมกับเสียรถยนต์ไปคันนึง (เสียรถก็คือเสียเงิน)    
  ถูกบริษัทบีบให้ออกจากงาน หลังจากที่ทำไปได้ 5 เดือน (ไม่เข้าเป้า 3
  เดือน + หน้าด้านอยู่ต่ออีก 2 เดือน) ปล. ที่นี่ turn over วิศวกรเฉลี่ยปี
  นึง 4 คน จากพนักงานทุกระดับรวมฝ่ายบริหาร 50 กว่าชีวิต :cry:

-  ว่างงานปีที่ 2 อยู่ร่วม 5 เดือน (ทุกครั้งที่คิดถึงค่าตอบแทนที่ไม่มีแล้ว
  เจ็บใจเสมอ)  :evil:

-  เคยวางแผนไว้ตั้งแต่อยู่ปี 4 ว่าจะต้องสะสมพอร์ตรวมสภาพคล่องสูงๆๆ ให้
  ได้ 1 ล้านบาท ก่อนเบญจเพศในต้นปีหน้า  แต่ก็มาเจอ subprime
  อีก  ความหวังริบหรี่ครับ เหลือแค่ไม่กี่เดือน ไม่รู้ทันหรือเปล่า
  :cry:  :cry:  

  ผิดหวังมาตลอดเลย.....

  ล่าสุด ได้ทราบข่าวว่า เพื่อนๆ VI หลายท่านตีแตก SVI รวยเป็นกอบเป็นกำ
แล้วแอบน้อยใจตัวเองนิดนึงว่า ความรู้ไม่พอกับความเสี่ยงโชค

  แต่ก็ทำใจได้แล้วภายในไม่กี่ชั่วโมง (เป็นครั้งแรกที่ทำแบบนี้ได้)  แล้วไป
เข้าห้องกระทู้คุณค่าแทน....ทันใดนั้นก็เสียงปลอบประโลมดังขึ้นว่า มีโอกาสอยู่ทุกเมื่อในตลาดหุ้น เมื่อเราพร้อม    :P


User avatar
Diablo
Verified User
Posts: 822
Joined: Mon Apr 28, 2008 7:54 pm

Posts by Diablo » Sat Aug 15, 2009 10:22 pm

น่าสนใจครับ อยากจะพูดเหมือนกันแต่ขอเวลารวบรวมและเรียงเรียงก่อนครับ  :D

Image

ซากคน
Verified User
Posts: 1400
Joined: Fri Oct 10, 2008 11:20 pm

Posts by ซากคน » Sat Aug 15, 2009 10:30 pm

สรุปคือ วันๆๆนึงของผม ที่ผ่านมาโดยเฉลี่ย  จิตตก 80 %  ไปกับเรื่องที่ไม่สมหวังต่างๆนานา  
 
  ท่านใดที่ เป็นผู้ใหญ่/คิดว่าเป็นผู้ใหญ่ ผ่านโลกมามากกว่าผม  

ถ้าเห็นว่าสิ่งที่ผมเขียนมานั้นใช้ไม่ได้  ขอเสียงหัวเราะดังๆๆๆๆหน่อยครับ

หลังจากหัวเราะแล้ว  อย่าลืมให้โอวาทน้องคนนี้ด้วยครับ

ปล. ผมจะมาบอกเหตุผลภายหลังว่า ทำไมถึงให้ทำอย่างนั้น


User avatar
krisy
Verified User
Posts: 736
Joined: Mon Sep 03, 2007 12:51 am

Posts by krisy » Sat Aug 15, 2009 10:52 pm

ช่วงเวลาจิตตกของเรามาพร้อมความโลภเสมอเลยค่ะ

ไม่พอใจ ไม่พอเพียง ไม่พอดี

แต่ทุกครั้งเกิดเองก็ดับไปเองเสมอ ช่วงจิตตกเป็นช่วงที่ได้คิดทบทวนว่าตัวเองต้องการอะไร ทำไมไม่ได้อย่างใจ แล้วจะแก้มันได้อย่างไร เป็นการหยุดการกระทำบางอย่างและเริ่มทำอะไรบางอย่างเพื่อเอาชีวิตรอดจากภาวะจิตตก

คิดๆแล้ว ช่วงจิตตกไม่ได้เลวร้ายอะไร แค่ทำตัวไม่น่าคบนิดหน่อย (สงสารคนแวดล้อม :oops:  ) แต่เดี๋ยวก็กลับมาใหม่พร้อมวิธีแก้ดีดี

.....Give Everything but not Give Up.....

User avatar
Diablo
Verified User
Posts: 822
Joined: Mon Apr 28, 2008 7:54 pm

Posts by Diablo » Sun Aug 16, 2009 1:20 am

จิตตกของผมจะมาจากการที่ไม่ได้ดั่งใจเรื่องใดเรื่องหนึ่งแล้วนำเอาปมด้อยของตนเองมาคิดต่อจนทำให้จิตตกลงไปอีก
แต่ก็จะฟื้นได้ด้วยสิ่งง่ายๆ เช่น
ทานอาหารอร่อยๆ อิ่มๆ (ไม่แพงครับทำกินเองที่บ้าน)
หรือคิดว่าเรายังมีทรัพย์สินที่ประเมินค่ามิได้อยู่กับตัวมากมาย
ไม่ว่าจะเป็นอวัยวะ สุขภาพ อายุ หรือว่าความสุขสงบในครอบครัว
แมวที่เลี้ยงไว้ สิ่งของต่างๆ อ่านหนังสือที่ชอบ หรือการเล่นเกมคอมพิวเตอร์
สุดท้ายแล้วถึงแม้ว่าผมจะมีเงินลงทุนน้อยมากๆ(ซึ่งมักจะนำไปคิดเป็นปมด้อย)
แต่ผมก็ยังมีจุดที่โดดเด่น(ซึ่งจะช่วยให้ฟื้นจากการจิตตกเพราะปมด้อยได้)คือ
1.อายุน้อย
2.ไม่มีหนี้สิน
3.เข้ากันได้ดีกับเพื่อนร่วมงานทุกคน
4.ครอบครัวสุขสงบดีแม้ว่าจะไม่มีพ่อที่แยกทางกับแม่ไป (ตรงนี้ผมรู้สึกดีใจมากกว่าด้วย เพราะพ่อของผมดุและเคร่งครัด มักอบรมสั่งสอนลูกด้วยการทำร้ายร่างกาย บวกกับยึดติดกับความคิดอนุรักษ์นิยมเกินไป)
5.ความพอเพียงโดยส่วนตัวของผม ไม่ได้ต้องการอะไรมากเหมือนเพื่อนร่วมรุ่นที่กำลังเรียนมหาวิทยาลัยอยู่ทั้วไป หรือผู้หลักผู้ใหญ่ทั้งหลาย
ไม่ว่าจะเป็น
5.1 เที่ยวกลางคืน
5.2 แฟน
5.3 บุหรี่ เหล้า สิ่งเสพติด
5.4 บ้านหลังใหญ่
5.5 รถเก๋งคันงาม
5.6 เครื่องประดับอะไรก็ตามที่มีเพื่อความโก้หรู
ทั้งนี้ทั้งนั้นเพราะผมเชื่อว่าคนเรานั้น สำคัญที่สติปัญญา ความคิด และคุณธรรม
และทรัพย์สินเหล่านั้นเสื่อมสลายง่ายดายยิ่ง
รวมทั้งการทำตัวโก้หรู รังแต่จะสร้างศัตรูรอบข้างขึ้นมาจากความอิจฉาริษยา
ความไม่สงบ เหมือนกับคนที่ถูกหวยแล้วญาติมารุมกันยืมเงินไปใช้
========================================
คิดว่าผมเองคงยังเรียบเรียงความคิดของผมลงเป็นตัวหนังสือได้ไม่ดีพอ
แต่ก็ขอขอบคุณทุกท่านที่ได้สละเวลาอ่านจนจบครับ :D

Image

User avatar
Paul VI
สมาชิกกิตติมศักดิ์
Posts: 10532
Joined: Tue Sep 18, 2007 7:17 pm

Posts by Paul VI » Sun Aug 16, 2009 8:35 am

ขอบคุณทุกคนที่มาให้ความเห็นและกำลังใจครับ... :wink:

เมื่อคืนนี้ ได้นั่งทบทวนชีวิตตัวเองบ้าง ก่อนเข้านอน ทบทวนชีวิตที่ผ่านมาแล้วดีขึ้นพอควาร... :8)

ก่อนนอน นั่งดู ทีวี กับลูกๆ มีความสุข นึกถึงวันที่พวกเค้าเกิดมา จนถึงวันนี้ชีวิต ของผม + ครอบครัวดีขึ้นมากๆ เมื่อเทียบกับสมัยก่อน ชีวิตนับว่าสุขสบายมีบ้านในฝัน มีครอบครัว ที่มีความสุข รู้สึกดีๆ กับชีวิตมากขึ้น... :8)


User avatar
Paul VI
สมาชิกกิตติมศักดิ์
Posts: 10532
Joined: Tue Sep 18, 2007 7:17 pm

Posts by Paul VI » Sun Aug 16, 2009 8:41 am

naris wrote:ช่วงจิตตก.ผมก็เคยเป็นพี่paul. :D

ช่วงที่เป็นผมใช้วิธี โทรหาคนที่เราคิดว่าคุยด้วยแล้วเขาสบายใจและรับฟังปัญหาให้เรา หรือโทรหาคนที่มีประสบการณ์ในเรื่องนี้ๆ

ความรู้สึกตอนนั้น ช่วงนั้นที่ผมเคยเป็นก็เบื่อๆอยากๆ "ตามกิเลสที่มันโหยหา" คงเป็นเพราะ มันไม่ได้ดั่งใจที่หวัง คาดหวังแล้วไม่สมหวัง-สิ่งที่คนอื่นดีกว่าตน

พอชงมีอารมณ์นี้มาตอนนั้น ก็ระบายและมองหาสิ่งที่เราต้องการ ดูจริงๆ มันร้อนเพราะเราคิดและอยากให้เป็นอย่างที่ไม่ใช่เป็นอยู่อย่างปัจจุบัน และคิดถึงเรื่องเราต้องการอะไรในชีวิต "ทุกข์หรือสุข" พอชัดเจนว่า เราต้องการสุข และมาคิดให้มันทุกข์ทำไม

ที่สำคัญ ชีวิตเราประสบความสำเร็จระดับหนึ่ง ถ้าพูดว่าคน100คนในประเทศ แบบเราก็น่าจะเป็นคน10%แรกในประเทศ ทำไมไม่ทำให้ปัจจุบันมีความสุขหล่ะ พอคิดได้อย่างนั้น มันก็วางไปเกือบหมดครับ ใจมันก็มองโลกในแง่ดีแง่บวกมากขึ้นครับพี่paul.

ชงว่าพี่มาระบายในเวปนี้เรื่อยๆ เดี๋ยวก็หายครับ :D
ขอบคุณ ชง มากครับ ในเวปนี้ แม้ผมไม่เคยได้เจอ ชง ( สงสัยต้องไปเที่ยว เมืองเลยซะแล้ว) ผมก็รู้สึกดี ทั้งกับลุงขวด ลูกอีสาน น้อง SAI YOYO หมอสามัญชน พี่ พอใจ ที่ได้มีโอกาสพูดคุยกันทั้งหน้าไมค์ หลังไมค์ อ้อ มี น้องหมอหมู อีกคน... :wink:

ในเวปนี้รู้สึก ความปลอดภัย สบายใจที่ได้เข้ามามีส่วนร่วม ไว้ใจ ดีใจที่เข้ามาในเวปนี้ (แต่บางครั้ง จะออกความเห็น แบบไม่ค่อย เกี่ยวกับตัวเลข เพราะ ไม่ค่อยชอบเรื่องตัวเลขนัก แต่พยายามอยู่ ... :oops:  )

ขอบคุณทุกคนจริงๆครับ... :8)


User avatar
Paul VI
สมาชิกกิตติมศักดิ์
Posts: 10532
Joined: Tue Sep 18, 2007 7:17 pm

Posts by Paul VI » Sun Aug 16, 2009 8:43 am

[quote="Voldtrest"]ผมเอง เป็นเด็กที่ไม่พอใจตัวเองทุกวัน เท่าที่จำความได้คือตั้งแต่อายุ
13 มาจนปีนี้ ถึงเริ่มรู้สึกยอมรับความจริงได้มากขึ้น


User avatar
Paul VI
สมาชิกกิตติมศักดิ์
Posts: 10532
Joined: Tue Sep 18, 2007 7:17 pm

Posts by Paul VI » Sun Aug 16, 2009 8:43 am

[quote="Voldtrest"]สรุปคือ วันๆๆนึงของผม ที่ผ่านมาโดยเฉลี่ย


User avatar
Paul VI
สมาชิกกิตติมศักดิ์
Posts: 10532
Joined: Tue Sep 18, 2007 7:17 pm

Posts by Paul VI » Sun Aug 16, 2009 8:45 am

Diablo wrote:จิตตกของผมจะมาจากการที่ไม่ได้ดั่งใจเรื่องใดเรื่องหนึ่งแล้วนำเอาปมด้อยของตนเองมาคิดต่อจนทำให้จิตตกลงไปอีก
แต่ก็จะฟื้นได้ด้วยสิ่งง่ายๆ เช่น
ทานอาหารอร่อยๆ อิ่มๆ (ไม่แพงครับทำกินเองที่บ้าน)
หรือคิดว่าเรายังมีทรัพย์สินที่ประเมินค่ามิได้อยู่กับตัวมากมาย
ไม่ว่าจะเป็นอวัยวะ สุขภาพ อายุ หรือว่าความสุขสงบในครอบครัว
แมวที่เลี้ยงไว้ สิ่งของต่างๆ อ่านหนังสือที่ชอบ หรือการเล่นเกมคอมพิวเตอร์
สุดท้ายแล้วถึงแม้ว่าผมจะมีเงินลงทุนน้อยมากๆ(ซึ่งมักจะนำไปคิดเป็นปมด้อย)
แต่ผมก็ยังมีจุดที่โดดเด่น(ซึ่งจะช่วยให้ฟื้นจากการจิตตกเพราะปมด้อยได้)คือ
1.อายุน้อย
2.ไม่มีหนี้สิน
3.เข้ากันได้ดีกับเพื่อนร่วมงานทุกคน
4.ครอบครัวสุขสงบดีแม้ว่าจะไม่มีพ่อที่แยกทางกับแม่ไป (ตรงนี้ผมรู้สึกดีใจมากกว่าด้วย เพราะพ่อของผมดุและเคร่งครัด มักอบรมสั่งสอนลูกด้วยการทำร้ายร่างกาย บวกกับยึดติดกับความคิดอนุรักษ์นิยมเกินไป)
5.ความพอเพียงโดยส่วนตัวของผม ไม่ได้ต้องการอะไรมากเหมือนเพื่อนร่วมรุ่นที่กำลังเรียนมหาวิทยาลัยอยู่ทั้วไป หรือผู้หลักผู้ใหญ่ทั้งหลาย
ไม่ว่าจะเป็น
5.1 เที่ยวกลางคืน
5.2 แฟน
5.3 บุหรี่ เหล้า สิ่งเสพติด
5.4 บ้านหลังใหญ่
5.5 รถเก๋งคันงาม
5.6 เครื่องประดับอะไรก็ตามที่มีเพื่อความโก้หรู
ทั้งนี้ทั้งนั้นเพราะผมเชื่อว่าคนเรานั้น สำคัญที่สติปัญญา ความคิด และคุณธรรม
และทรัพย์สินเหล่านั้นเสื่อมสลายง่ายดายยิ่ง
รวมทั้งการทำตัวโก้หรู รังแต่จะสร้างศัตรูรอบข้างขึ้นมาจากความอิจฉาริษยา
ความไม่สงบ เหมือนกับคนที่ถูกหวยแล้วญาติมารุมกันยืมเงินไปใช้
========================================
คิดว่าผมเองคงยังเรียบเรียงความคิดของผมลงเป็นตัวหนังสือได้ไม่ดีพอ
แต่ก็ขอขอบคุณทุกท่านที่ได้สละเวลาอ่านจนจบครับ :D
ยินดีที่รู้จักครับ ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ น้องเป็นคนที่แกร่งอีกคนนึง...ว่างๆไปเมืองกาญจน์ จะแวะไปเยี่ยมดีมั้ยครับ... :8)


User avatar
Paul VI
สมาชิกกิตติมศักดิ์
Posts: 10532
Joined: Tue Sep 18, 2007 7:17 pm

Posts by Paul VI » Sun Aug 16, 2009 8:47 am

[quote="krisy"]ช่วงเวลาจิตตกของเรามาพร้อมความโลภเสมอเลยค่ะ

ไม่พอใจ ไม่พอเพียง ไม่พอดี

แต่ทุกครั้งเกิดเองก็ดับไปเองเสมอ ช่วงจิตตกเป็นช่วงที่ได้คิดทบทวนว่าตัวเองต้องการอะไร ทำไมไม่ได้อย่างใจ แล้วจะแก้มันได้อย่างไร เป็นการหยุดการกระทำบางอย่างและเริ่มทำอะไรบางอย่างเพื่อเอาชีวิตรอดจากภาวะจิตตก

คิดๆแล้ว ช่วงจิตตกไม่ได้เลวร้ายอะไร แค่ทำตัวไม่น่าคบนิดหน่อย (สงสารคนแวดล้อม :oops:


User avatar
Paul VI
สมาชิกกิตติมศักดิ์
Posts: 10532
Joined: Tue Sep 18, 2007 7:17 pm

Posts by Paul VI » Sun Aug 16, 2009 8:51 am

เมื่อคืน เกือบได้แนวทางของตัวเองจริงๆแล้ว ก็คงเป็น แนว VI 45 % + แนวห่านทองคำ 55 % ดูแล้วจะทำให้ แนวการลงทุนมีความสุขกว่าเดิม และ ดูถนัดกว่า อยู่ในความรู้ที่ดูไม่ยากเกินไป เหมาะกับเวลา ที่มี และ แบ่งเวลากับธุรกิจส่วนตัว + ครอบครัว + เวลาพักผ่อนให้ตัวเอง.... :8)

ส่วนเรื่องตัวเลข พยายามจะไปเข้าอบรมเพิ่ม + อ่านหนังสือเพิ่มอีก... :drink:

สู้เค้า PAUL VI... :lvp:


User avatar
Diablo
Verified User
Posts: 822
Joined: Mon Apr 28, 2008 7:54 pm

Posts by Diablo » Sun Aug 16, 2009 8:53 am

ขอบคุณพี่พอลครับ  :D
จิตตกนี่ผมไม่ค่อยจะแสดงต่อหน้าใครนะ
มักจะเป็นเวลาอยู่คนเดียวมากกว่า
แต่ผมว่านะ ได้ไปนอนสักคืนก็ดีขึ้นเยอะแล้วล่ะครับ
อย่างกรณี SVI อ่านแล้วก็รู้สึกโลภอยากเข้าไปตามเหมือนกัน (แต่ความจริงช้าไปหน่อยแล้ว)
ยังดีที่ไปนอนคืนนึงก่อน เช้าตื่นมาความโลภลดลงเยอะ พอใจกับพพอร์ตของตัวเองครับ  :lol:

Image

User avatar
Diablo
Verified User
Posts: 822
Joined: Mon Apr 28, 2008 7:54 pm

Posts by Diablo » Sun Aug 16, 2009 8:56 am

เรื่องความเฉียบคมในการวิเคราะห์หุ้นนั้น
ผมว่าขอแค่เรามีเวลาและความมุ่งมั่นตั้งใจจริง เราจะทำได้แน่นอนครับ
สู้เค้าครับ พี่พอล พี่ต้องทำได้แน่ครับ แล้วผมก็จะทำให้ได้ตามพี่เช่นกันครับ
:D

Image

User avatar
Paul VI
สมาชิกกิตติมศักดิ์
Posts: 10532
Joined: Tue Sep 18, 2007 7:17 pm

Posts by Paul VI » Sun Aug 16, 2009 9:14 am

Diablo wrote:เรื่องความเฉียบคมในการวิเคราะห์หุ้นนั้น
ผมว่าขอแค่เรามีเวลาและความมุ่งมั่นตั้งใจจริง เราจะทำได้แน่นอนครับ
สู้เค้าครับ พี่พอล พี่ต้องทำได้แน่ครับ แล้วผมก็จะทำให้ได้ตามพี่เช่นกันครับ
:D
ขอบคุณสำหรับกำลังใจครับ ดูน้องจะแซงพี่โลดแน่นอน... :8)

พี่ขอผลตอบแทนปีละ 9-10 % ก็พอแล้ว.... :B


User avatar
oatty
สมาชิกสมาคมนักลงทุนเน้นคุณค่า
Posts: 2445
Joined: Mon Jan 17, 2005 9:45 pm

Posts by oatty » Sun Aug 16, 2009 9:26 am

[quote="Voldtrest"]สรุปคือ วันๆๆนึงของผม ที่ผ่านมาโดยเฉลี่ย

"ผู้ทรงธรรมนั่นแหละคือผู้ทรงเกียรติ ผู้มีความดีนั่นแหละคือผู้มีทรัพย์ ผู้รู้จักพอนั่นแหละคือมหาเศรษฐี" ว.วชิรเมธี

User avatar
Paul VI
สมาชิกกิตติมศักดิ์
Posts: 10532
Joined: Tue Sep 18, 2007 7:17 pm

Posts by Paul VI » Sun Aug 16, 2009 9:42 am

[quote="Voldtrest"]สรุปคือ วันๆๆนึงของผม ที่ผ่านมาโดยเฉลี่ย


User avatar
Paul VI
สมาชิกกิตติมศักดิ์
Posts: 10532
Joined: Tue Sep 18, 2007 7:17 pm

Posts by Paul VI » Sun Aug 16, 2009 10:49 am

ลองโพสต์เพลงดู

http://www.imeem.com/people/QFNNY4k/music/EcKfx5LL//

ฟังแล้วเย็นๆดีครับ

เดี๋ยวโพสต์ได้จะลองเอาเพลงอื่นมาให้ฟังอีกครับ


User avatar
Paul VI
สมาชิกกิตติมศักดิ์
Posts: 10532
Joined: Tue Sep 18, 2007 7:17 pm

Posts by Paul VI » Sun Aug 16, 2009 10:57 am

เพลงข้างบน เพลง น้ำเอย น้ำใจ ของ อัสนี - วสันต์ นึกถึงตอน ม.ปลาย ครับ กำลัง จัะ เอนท์...คิดถึงเพื่อน... :cry:

ส่วนอีกเพลง เดือนเพ็ญ นึกถึง ตอน มหาลัย ก๊วนกินเหล้า เที่ยว ป่า เที่ยวทะเลกัน... :cry:

http://www.imeem.com/302/music/3nWnZWxk//

ฟังแล้ว ความหมายดีเหมือนกัน เวลาไปเมืองนอกนานๆ คิดถึงลูกๆ ก็นึกถึงเพลงนี้ เหมือนกัน... :8)

ไปทำงานก่อนนะครับ


User avatar
krisy
Verified User
Posts: 736
Joined: Mon Sep 03, 2007 12:51 am

Posts by krisy » Sun Aug 16, 2009 12:28 pm

Paul VI wrote:เมื่อคืน เกือบได้แนวทางของตัวเองจริงๆแล้ว ก็คงเป็น แนว VI 45 % + แนวห่านทองคำ 55 % ดูแล้วจะทำให้ แนวการลงทุนมีความสุขกว่าเดิม และ ดูถนัดกว่า อยู่ในความรู้ที่ดูไม่ยากเกินไป เหมาะกับเวลา ที่มี และ แบ่งเวลากับธุรกิจส่วนตัว + ครอบครัว + เวลาพักผ่อนให้ตัวเอง.... :8)

ส่วนเรื่องตัวเลข พยายามจะไปเข้าอบรมเพิ่ม + อ่านหนังสือเพิ่มอีก... :drink:

สู้เค้า PAUL VI... :lvp:
ดีใจด้วยค่ะ พอดีกบเพิ่งโดนภาวะจิตตกไปไม่นาน และเพิ่งคิดตกไปสดๆร้อนๆ ก็เลยรู้สึก จิตตกบ้างมันก็ดีเน้อ เป็นช่วงที่รู้จักตัวเองและเลือกสิ่งที่คิดจะเป็นได้อีกครั้ง

.....Give Everything but not Give Up.....

ซากคน
Verified User
Posts: 1400
Joined: Fri Oct 10, 2008 11:20 pm

Posts by ซากคน » Sun Aug 16, 2009 1:20 pm

Paul VI wrote: มาดูข้อความของน้องอีกที รู้สึกน้องจะเป็นเยอะ+บ่อยกว่าพี่อีกนะ อยากจะบอกว่า ในชีวิตไม่มีอะไรพอดีกับเราเสมอไปหรอกครับ.... ยกตัวอย่างเช่น เราซื้อเสื้อมา บางทีใหญ่ไป ก็ตอนที่เราเลือก เราก็เป็นคนตัดสินใจเองไปแล้ว บางคนก็เลือกที่จะเปลี่ยนเสื้อ (บางคนเปลี่ยนแล้วเปลี่ยนอีก) แต่พี่ว่าก็เปลี่ยนที่เราก็ต้องยอมรับการตัดสินใจของเรา เพราะเราเป็นคนลิิขิต ชีวิตเราเอง... :8)

เวลา จะทำให้น้องเติบโตขึ้น... :8)
  เท่าที่สัมผัสได้ ต้องเป็นคุณพ่อที่ใจดีของลูกๆ และเป็นที่รักของคนรอบข้าง  ผมอยากมีพี่ชายแบบนี้สักคน ไว้เป็นแบบอย่าง

  ขอบคุณที่มอบเสียงหัวเราะดังๆให้ถึง 2 รอบ  ช่วยตอกย้ำจิตใต้สำนึกของผมให้ตื่นตัวจากความมืดในจิตใจถึง 12 ปีเต็ม    

  สมัยเด็กๆจนถึงวัยรุ่น ผมมักแยกไม่ออกว่า เสียงหัวเราะนั้นบ่งบอกความรู้สึกที่มีต่อเราอย่างไร  เลยมักโกรธคนรอบข้างไปด้วยทุกครั้งที่ได้ยินเสียงหัวเราะโดยที่ไม่ทันได้แยกแยะเสียงที่ได้ยินให้ดีก่อน     มาแยกออกมากขึ้นก็ไม่กี่ปีนี้เองครับ

  เพื่อนๆ+ครู มักเห็นเราเป็นตัวตลก มองว่าเราคิดอะไรประหลาด ดูถูกเราต่างๆนานาว่าไม่ทันเกมเขา ไม่ทันมุขเขาอย่างโน้น อย่างนี้  ก็เลยเป็นแรงผลักดันให้เรามุ่งมั่นในเป้าหมาย พิสูจน์ตัวเอง โดยคาดหวังการยอมรับจากคนรอบข้าง  หารู้ไม่ว่าทัศนคติแบบนี้ ส่งผลให้ผมเรียนในสาขาที่ไม่ได้รักตั้งแต่แรก รวมไปถึงวิบากกรรมและความล้มเหลวต่างๆที่เล่าให้ฟังหลายสิบบรรทัด  

  อยุ่มาวันนึง...ในหอพักบรรยากาศเงียบๆๆ ตอนที่ทำงานอยู่โรงงาน จ.สระบุรี  อดีตเพื่อนแสบคนนึงโทรเข้ามา ชวนไปกินข้าวดื่มเบียร์ด้วยกัน
คุยไปคุยมา  ถึงได้รู้ความจริงเกี่ยวกับเสียงหัวเราะ คำดูถูก ล้อเลียน ที่มี
ต่อผมสมัยอยู่โรงเรียนว่า.....ทำไปด้วยความอิจฉาสิ่งที่ผมเป็นทั้งหมด
ตั้งแต่วันนั้นมาหลังดื่มเบียร์เสร็จ  ผมจึงถึงบางอ้อ......

ผมฟุ้งซ่านอยู่คนเดียวไปเอง
ผมทำลายบรรยากาศดีๆด้วยน้ำมือตัวเอง
ผมทำร้ายจิตใจตัวเอง
คนรอบข้างอยุ่ห่างผม เพราะผมไม่เคยใส่ใจความรู้สึกคนอื่น
ผมมุ่งความสำเร็จส่วนตัว โดยหลงลืม สิ่งรอบข้าง (กลายเป็นคนสายตาสั้น)

บทเรียนเหล่านี้ ทำให้รู้ว่า ไม่ควรรีบด่วนสรุปในสิ่งที่ตาเห็น ไม่ด่วนเชื่อความคิดของตนเองเพียงลำพัง  แต่ที่ควรเพิ่มขึ้นกลับเป็น  การรู้ให้ทันความรู้สึกตัวที่มีต่อตัวเองและคนรอบข้าง  

พอร์ตลงทุนที่ดูแลทุกวันนี้ มีทั้งส่วนที่เป็นของพ่อแม่  กับส่วนของตัวเอง  
มุมมองที่มีต่อพอร์ตของท่าน นั้นระมัดระวังกว่า พอร์ตส่วนตัวโดยสิ้นเชิง
ผลตอบแทนของพอร์ตท่าน นั้นดีกว่า พอร์ตส่วนตัวโดยสิ้นเชิง

สิ่งที่จะทำต่อไปคือ ทำไมเราไม่มีมุมมองต่อพอร์ตเราเหมือนของท่าน ในเมื่อเราทำได้  :!:

หรือว่า ความสำเร็จนั้น จะไม่มาหาคนที่มุ่งแต่ความสำเร็จส่วนตัว แล้วละทิ้ง สิ่งรอบข้าง [/u]

ในขณะที่ หายนะ จะมาหาเราทุกครั้ง ที่ความคิดเราเจือปนด้วยความตัณหา
กระหายการยอมรับจากคนรอบข้าง กระหายความสำเร็จ


miracle
สมาชิกสมาคมนักลงทุนเน้นคุณค่า
Posts: 18062
Joined: Sat Dec 18, 2004 1:38 pm

Posts by miracle » Sun Aug 16, 2009 9:10 pm

จิตตกในความหมายของผมคือ
จิตที่ไม่มีสมาธิ ทำให้ทำอะไรไม่ค่อยได้
อยู่ในความงงงวย สงสัยโน้นสงสัยนี้
เจอจิตหลอกจิต ตกในวังวนของความฝันที่สร้างโดยจิตฝ่ายอกุศลธรรม

จุดนี้แก้ไขง่ายๆ เติมสมาธิเข้าไปแค่นั้นครับ
ถ้ามีสมาธิมันก็ไม่จิตตกครับ

เพราะสมาธิเป็นรากฐานของทุกสิ่งทุกอย่าง
แต่ถ้าถึงจุดๆๆหนึ่งก็ต้องระวัง เพราะถ้าหากมีมากเกินไป
ก็เป็นหุ่นยนต์

:)

:)

Hughes
Verified User
Posts: 1088
Joined: Fri Aug 29, 2008 1:09 am

Posts by Hughes » Sun Aug 16, 2009 11:13 pm

อย่างนี้ที่เขาเรียก midlife crisis ป่ะครับ

รู้สึกว่าวิธีแก้คือต้องซื้อรถสปอร์ท  :lol:

ล้อเล่นน่ะครับ

ผมก็จิตตกบ่อย แต่ส่วนมากจะเป็นเรื่องสาวมากกว่า จีบไม่ติดซะที  :cry:

เล่นหุ้นคนแก่ แต่แอบเปรี้ยวเป็นบางเวลา

User avatar
NoiSNC
Verified User
Posts: 288
Joined: Mon May 14, 2007 4:05 am

Posts by NoiSNC » Sun Aug 16, 2009 11:52 pm

ใครกำลัง feeling blue อยากให้มีโอกาสได้อ่าน "โชคดี" ของพระอาจารย์ มิตซูโอะ คเวสโก จังเลยครับ

ตอนนี้คงบอกได้แค่นี้แหละครับ และขอให้โชคดี มีความสุขใจเกิดขึ้นไวๆ นะครับ :)

SNC ท้ายชื่อผม มาจาก Speed Net Club ร้านอินเตอร์เน็ตที่ผมเคยเปิดครับ ^ ^ (ไม่ใช่ชื่อหุ้นนะ แหะๆ)

อนุญาต ... โอกาส ... สังเกต = [อยากให้คนไทยใช้ภาษาไทยถูกต้อง] :)

User avatar
yoyo
สมาชิกสมาคมนักลงทุนเน้นคุณค่า
Posts: 4833
Joined: Sun Feb 16, 2003 12:17 pm

Posts by yoyo » Mon Aug 17, 2009 12:30 am

อ่านกระทู้นี้แล้วได้ข้อคิดมากมาย.. ขอเป็นกำลังใจให้กับพี่หมอมุข กับคนจิตตกทุกคนครับ...

ผมเองก็เคยจิตตกอยู่เรื่อยๆเหมือนกันครับ โดยเฉพาะช่วงสมัยก่อน (สมัยนี้มีบ้างนานๆที และทีนึงก็ไม่นาน ข้ามวันก็หายแล้ว)
เคยสังเกตุเรื่องที่ตัวเคยจิตตกย้อนหลังดูมั๊ยครับ ผมเจออยู่บ่อยๆว่าพอเรามองย้อนไปในอดีตเรามักจะเห็นเลยครับว่าเรื่องที่เราจิตตกไปเองนั้น ส่วนใหญ่แล้วมักจะเห็นเรื่องไม่ได้ใหญ่อะไรเลยเมื่อเทียบกับในวันนี้ สิ่งที่ผ่านมาในชีวิตทั้งดีทั้งร้ายล้วนแล้วแต่ช่วยขัดเกลาเราให้เป็นอย่างในปัจจุบัน

พอคิดได้อย่างนี้แล้ว.. เมื่อไหร่ที่ผมจิตตกขึ้นมา.. ผมก็จะคิดว่า แล้วเดี๋ยวเรื่องนี้มันจะผ่านแล้ว แล้วเราก็จะมองย้อนกลับมาว่ามันเป็นเรื่องเล็ก.. เออ แล้วทำไมเราไม่มองมันเป็นเรื่องเล็กซะตั้งแต่วันนี้เลยซะละ  :lol:

การลงทุนที่มีค่าที่สุด คือการลงทุนในความรู้
http://www.yoyoway.com

กล้วยทอด
Verified User
Posts: 1468
Joined: Thu Mar 17, 2005 10:34 pm

Posts by กล้วยทอด » Mon Aug 17, 2009 1:28 am

สมัยเรียนมัธยม เพื่อนบางคน ทำตัวเหมือนพระเอกมิคสิคเพลงเศร้าประจำเลยนะ
(ขายเพื่อนหน่อย) เห็นแล้วก็ขำขำดี
เค้าบอกว่า ชอบทำ มันอิ๊น อิน เท่ห์ดี ไม่ได้เจอนาน เดี๋ยวนี้ไม่รู้ยังเป็นอีกหรือเปล่า

คนที่จิตตกบ่อยๆ ส่วนใหญ่มักจะเป็นคนเดิมๆ สาเหตุก็เดิมๆ  
สังเกตุจากน้องชายตอนที่จิตตกๆ ทั้งๆ ที่เล่นตัวเดียวกัน แต่เล่นแล้วไม่กำไร ราคาหุ้นไม่ค่อยจะไปไหน หรือคัทมือขาด ขาขาด
ช่วงนั้นจะได้ยิน เค้าก็บ่นๆ ผมคงไม่เหมาะกับหุ้น ช่วงพีคของเค้าผ่านไปแล้ว หลังจากนั้นก็หันหลังให้หุ้นสักระยะ

เลยมาลองนั่งวิเคราะห์พฤติกรรมเค้าดู
น้องว่า " หุ้นที่ซื้อ ราคาไม่ขึ้นซะที ขายปุ๊บ ได้เรื่องเลย" ...อิชั้นคิด "อ้าวก็รู้แล้วว่าโดดหยองแหยง จะกินแห้ว แล้วไปขายทำไม ก็รออีกหน่อยจิ"
น้องว่า "ซื้อปุ๊บ คัทปั๊บ เห็นมันไม่เป็นตามคาด แต่ 2-3วันถัดมา ราคาไปไกลกว่าเก่า " ... อิชั้นคิด "เป็นบ่อยไม๊ ถ้าใช่ ก็ถือขาดทุนให้ได้มั่งจิ"
น้องว่า "ซื้อหุ้นตัวเดียว ทุ่มมันทั้งพอร์ต  รวยเร็วดี อ้าว แต่ราคามันไม่ยักกะไป ไหลลงอีกต่างหาก ขายละกัน เซ็ง นั่นนี่โน่น (ว้อย..อันนี้เติมให้  :lol: )"
...อิชั้นคิด "(!@#$%^&*)"
- ฯลฯ

แปลก...
ถึงรู้สาเหตุ แต่ทำไมไม่เปลี่ยนพฤติกรรมตัวเองหว่า

ถ้าน้องที่สนิทกัน แล้วเป็นอาการข้างบน จะพยายามขยันให้กำลังใจ ให้รู้สติอย่างมากค่ะ
แต่ถ้าเป็นเพียงผิวเผิน ถึงแม้ไม่รำคาญ แต่จะพยายามไม่พูดคุยด้วยค่ะ คนจิตตก แผ่ความคิดเชิงลบได้เยอะ เดี๋ยวจะติดมาด้วย (พยายามอย่าเป็นกันเลยนะคะ)

ปล. ช่วงนี้ขาขึ้น เล่นอะไรก็กำไร (เก่งมากก็กำไรมาก เก่งน้อยๆ ก็กำไรน้อยหน่อย) แต่นิสัยแนวทาง ก็ยังไม่ต่างจากเดิม คาดว่าอีกเดี๋ยวคงมีอาการ blue ๆ มาอีกเป็นระยะๆ

..สักวันจะเก่งเหมือนพี่บ้าง..

User avatar
Paul VI
สมาชิกกิตติมศักดิ์
Posts: 10532
Joined: Tue Sep 18, 2007 7:17 pm

Posts by Paul VI » Mon Aug 17, 2009 9:19 am

ดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของประโยชน์เพื่อทุกคน จริงๆแล้วในชีวิตเราทุกคน ก็มีหลายมิติ หลายมุม มีทั้งทักษะ วิชาการ ด้านจิตวิญญาณ อารมณ์ ซึ่งนั่นก็เป็นส่วนสำคัญที่ทำให้เกิด ตัวตน ของเราขึ้นมา

ในแง่ของการลงทุน อารมณ์ ความคิด จิตวิญญาณ ก็มีส่วนสำคัญไม่น้อย (ต้องยอมรับว่าบางครั้งมาก) ซึ่งเป็นให้การตัดสินใจลงทุนของพวกเราทั้งซื้อ หรือ ขาย ออกไปของหุ้น ถูกบิกเบือน จากทักษะ เสมอ... :8)

วันนี้ วันที่ จิตใจ ของผมเองเริ่มเข้าสู่สภาวะปกติ และ ค่อนข้างนิ่งแล้ว ก็เข้าใจ สัจธรรมที่แท้จริงมากขึ้น...และก้าวเพิ่มไปอีกขั้นหนึ่ง :8)

ยิ่งกว่านั้นทำให้ค้นพบแนวทางการลงทุน ที่เป็นความสุขของตนเอง ได้ค้นพบความสามารถของเราที่แท้จริง ว่าเราทำอะไรได้ดี - และทำอะไรไม่ได้บ้าง... :8)

เดี๋ยวกลับมาเล่าใหม่ ทำงานต่อก่อนครับ...  :8)


Post Reply