โพสต์
หลายๆ คนรอบตัวผมที่สนใจการลงทุนแต่ไม่เคยเริ่มจริงจัง หรือไม่สนใจการลงทุนเลย บ้างจะให้เหตุผลว่า ในสนามการลงทุนนั้นเป็นเกมที่ไม่ง่าย มีอะไรมากมายที่ไม่รู้ และเป็นเกมของคนที่รวยกว่า ฉลาดกว่า หรือมี connection มากกว่า
ผมเห็นด้วย เพียงแต่อยากจะเปรียบเรื่องนี้กับเรื่องการออกวิ่ง ที่ผมหยิบยกนำมาเปรียบบ่อยๆ
การลงทุนนั้นเป็นเกมที่ไม่ง่าย เพราะเราอยู่ในสนามเดียวกับคนที่ลงทุนได้เก่งที่สุด ในสนามแข่งวิ่ง ก็เหมือนกับเราเจอคู่แข่งที่ ขายาวกว่า แข็งแรงกว่า ฟิตกว่า ฝึกซ้อมมามากกว่า บางคนรู้จักกับกรรมการด้วยซ้ำ แต้มต่อแบบกีฬากอล์ฟก็ไม่มี แล้วแบบนี้เราจะลงเล่นในเกมที่ไม่มีโอกาสชนะเขาไปทำไม?
เมื่อไม่มีโอกาสชนะ หลายๆ คนจึงไม่กล้าลองไปยืนอยู่ที่จุดสตาร์ท ไม่กล้าแม้แต่จะลองเปลี่ยนชุดแข่งด้วยซ้ำ แต่สำหรับผมแล้ว มุมมองนี้เป็นความเข้าใจที่ผิดอย่างยิ่ง ผมเชื่อว่าชีวิตและการลงทุนนั้น ไม่ใช่เกมการแข่งวิ่ง 100 เมตรที่ต้องการผู้ชนะในเวลาไม่กี่วินาที แต่เป็นการวิ่งมาราธอนที่กินเวลาไม่รู้กี่สิบปี
ผมไม่เคยคิดว่าผมขายาวกว่าใคร หรือมีร่างกายแข็งแกร่งกว่าใคร สิ่งที่ผมเลือกทำจึงเป็นการซ้อม ซ้อม และก็ซ้อม ผมไม่สนว่าใครจะวิ่งเร็วแค่ไหนหรือรู้จักกรรมการคนไหนบ้าง ผมรู้เพียงแต่ว่าการวิ่งที่เร็วเกินไปก็มีโอกาสพลาดที่จะสะดุดล้มหรืออาจเหนื่อยจนต้องชะลอ/หยุดวิ่งในวันใดวันหนึ่ง อันที่จริงผมไม่สนด้วยซ้ำว่าใครจะวิ่งไปถึงไหนแล้วบ้าง เพราะสิ่งที่ผมให้ความสนใจคือเส้นทางของตัวผมเอง ผมไม่เคยเปรียบเทียบกับใคร ผมจึงมี่ความสุขกับการออกวิ่ง อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
เกมการลงทุนไม่เพียงแต่เป็นเกมยาวแบบมาราธอน แต่ยังเป็นเกมที่เปิดโอกาสให้คุณได้ออกแบบลู่วิ่งของตัวคุณเองอีกด้วย แม้ว่าศักยภาพของคุณอาจจะด้อยกว่าคู่แข่ง มันก็ไม่ได้ทำให้คุณไปถึงจุดหมายช้าลง คุณไม่จำเป็นต้องเปรียบเทียบกับใคร เพราะคุณสามารถที่จะออกแบบลู่วิ่ง วิธีการวิ่ง รวมไปถึงมีความสุขไปกับเส้นทางวิ่งในแบบของตัวคุณเอง
บันทึกไม่สำเร็จ